Ó mig auma. Undanfarna daga hef ég háð stranga baráttu við milljarða á milljarða ofan, sem enga miskunn hafa veitt. Þær hafa beitt mig öllum þeim brögðum sem þær kunna, gert mig sára og sljóa og bólgna og auma. Mitt eigið tromp, hitinn, snérist upp í andhverfu sínu og gerði mig að skjálfandi, slefandi, og enn sljórri aumingja. Þá var brugðið á það ráð að leita aðstoðar. Keik kom ég heim úr aðstoðarleit með 14x1milljarð í litlu boxi og hóf leiftursókn með það sama. Hún virkaði nokkuð vel. Hitinn dró sig í hlé, sá að hans tími var útbrunninn, og sljóvginn hvarf að nokkru með honum. Nú á einungis eftir að vinna bug á bólgunni sjálfri, eyrnaverknum sem fylgdi í kjölfarið, eitlabólgunum á utanverðum hálsinum, og óþægindum í kjálkum og tungu vinstra megin í munnholi. Seinni tíma vandamál munu vera, þurrsprungnar varir alltof mikil svefnþörf, ólesnar bækur, tapaður vöðvamassi(!) og örugglega eitthvað annað sem ég man ekki í augnablikinu. Það kemur í það minnsta enginn heill út úr svona stríði!

Swingklúbburinn Sigrún eins og konan á móti nefndi okkur svo skemmtilega hefur lokið skyldum sínum í Jónshúsi þennan mánuðinn og habbði svei mér þá ágætt upp úr öllu streðinu. Í byrjun desember leggjum við land undir fót og förum á Fars og mors aften á Hotel Kong Valdemar í Vordingborg. Það sem ég held það verði gaman. Þar er allt ad libitum, vín, matur, bjór, vín, brennivín, kampavín, hljómsveit, vín og aðeins meira vín. Þetta verður alveg æðisgengið og á ábyggilega eftir að slá alveg í gegn.
Juuhh ég hlakka svo til!!!
Bjarnarbauninn hress bara. Svoldið svona að pæla í hinu og þessu. Segir mikið huuuhhh, svona langt og aumt um leið og hann bendir á allt! Segir líka Tasja þegar ég spyr hvort við eigum að koma til Lisbethar sem er dagmamman. Natasja er gullfallegt stúlkubarn sem er líka í pössun hjá Lisbethu. Ég veit ekki hvort hann er svona hrifinn af henni, eða hvort nafnið er svona þæglilegt að bera fram. Hann segir eitthvað í líkingu við Anka þegar hann er að tala um Arnald. Það er ekki alveg eins auðvelt í framburði.